24 uur bekeken
De bewoners van het Big Brother huis waren opgesloten, afgezonderd van de buitenwereld brachten zij hun tijd door. Ze waren op elkaar aangewezen zonder noemenswaardige inmenging van buitenaf. Vierentwintig camera's hielden dag en nacht hun bewegingen in de gaten.
De beelden die de camera's maakten zorgden niet alleen voor een groot
aantal goed bekeken uitzendingen, maar waren ook nog eens vierentwintig uur per dag op het Internet te bekijken. De vier live video streams volgden de bewoners constant. Iedereen kon op elk moment even kijken hoe de zaken er nou voor zijn/haar favourite bewoner voorstonden.
Critici schreeuwden om het hardst dat er niks gebeurde in het huis. Kennelijk maakte dat de meeste kijkers weinig uit. Wat kon er ook gebeuren? Een ongewenste zwangerschap, vele liefdesrelaties of meer van dit soort gebeurtenissen zoals die elkaar in normale soaps snel opvolgen waren niet te verwachten. Wat de kijkers waarschijnlijk het meest boeide was juist dat er zo weinig gebeurde. Eindelijk waren er mensen op de televisie die net als ieder ander een leven hebben waarin weinig bijzonders gebeurt. De kijker kon zich met de bewoners identificeren.
Maar de bewoners waren natuurlijk niet zo gewoon. Ze werden constant bekeken, hadden geen contact met anderen en waren zich daarvan goed bewust. Waarschijnlijk waren Bart en Bianca zich het meest bewust van de camera's. Bianca kon daar duidelijk niet mee omgaan en verliet het huis bij de eerste kans waarbij dat met minimaal gezichtsverlies mogelijk was. Bart ging er beter mee om en maakte er zelfs goed gebruik van. Velen zijn ervan overtuigd dat de manier waarop Bart vaak met de camera's speelde hem tot winnaar heeft gemaakt.
